Wietnam
Jak już wspomniano, w Wietnamie Tet to najdłuższe i najważniejsze święto w roku. Większość firm zamyka się na kilka dni, czasem nawet na tydzień, a mieszkańcy wracają do swoich rodzinnych domów. Ulice bywają spokojniejsze, ale domostwa tętnią życiem. To czas głęboko duchowy, poświęcony przodkom i rodzinie, a dla podróżników okres niezwykle bogaty kulturowo, choć wymagający dobrej organizacji (zobacz nasze wskazówki!).
Singapur
W Singapurze Chiński Nowy Rok jest oficjalnym świętem państwowym, obchodzonym niezwykle hucznie ze względu na liczną społeczność chińską. Najwięcej dzieje się w Chinatown, które tętni życiem dzięki gwarnym paradom, energetycznym tańcom: lwa (wykonywanym przez dwie osoby) i smoka (wykonywanym przez kilku tancerzy) oraz spektakularnym fajerwerkom. Ulice dekorowane są barwnymi iluminacjami i świątecznymi ozdobami, zwłaszcza wzdłuż New Bridge Road, Upper Cross Street i wokół Świątyni Relikwii Zęba Buddy. Co roku motywy dekoracji zmieniają się, nawiązując do znaku zodiaku, który patronuje danemu rokowi, ale zawsze dominuje w nich czerwień – symbol szczęścia i pomyślności.
Wiele firm zamyka się na pierwsze dwa dni świętowania, a miasto żyje świąteczną atmosferą przez około dwa tygodnie.
Malezja
W wielokulturowej Malezji Księżycowy Nowy Rok jest świętem państwowym, obchodzonym najhuczniej przez społeczność chińską. Ulice, szczególnie w Kuala Lumpur i na Penang, wypełniają się kolorowymi dekoracjami, widowiskowymi pokazami tradycyjnych tańców chińskich oraz fajerwerkami. Wyjątkową tradycją jest zwyczaj zwany „open house”, polegający na otwieraniu domów dla przyjaciół i rodziny niezależnie od pochodzenia czy wyznania. Goście mogą liczyć na tradycyjne przysmaki i wspólne, rytualne mieszanie świątecznej sałatki yee sang – zwyczaj znany jako prosperity toss (lo hei), przynoszący szczęście i dobrobyt.
Świąteczna atmosfera towarzyszy mieszkańcom jeszcze przez około dwa tygodnie, aż do Chap Goh Mei – "Święta Latarni", podczas którego młode kobiety wrzucają mandarynki do wody w nadziei na znalezienie prawdziwej miłości.
Indonezja
W Indonezji Księżycowy Nowy Rok, lokalnie nazywany Imlek, jest oficjalnym świętem państwowym od 2002 roku. Obchodzony głównie przez społeczność chińską, to czas spotkań rodzinnych, okazywania szacunku zmarłym i celebrowania tradycji, które scalają pokolenia. W przeddzień Nowego Roku rodziny zbierają się na wspólne posiłki, przyjeżdżając nieraz z drugiego końca miasta, a nawet z różnych wysp archipelagu, aby powitać Nowy Rok w domu najstarszego (jeśli to możliwe) członka rodziny. O północy odpalane są petardy, a w miastach i przy świątyniach można podziwiać taniec lwa (Barongsai), przynoszący szczęście i radość. Na Bali etniczni Chińczycy odwiedzają buddyjsko-konfucjańskie świątynie (klenteng), składając ofiary i prosząc o powodzenie w nowym roku.
Filipiny
Na Filipinach Księżycowy Nowy Rok obchodzony jest przede wszystkim w społeczności chińsko-filipińskiej, a największe uroczystości odbywają się w Binondo w Manili – jednym z najstarszych Chinatown na świecie. Niegdyś spokojne, rodzinne święto, stało się dziś jednym z najbardziej wyczekiwanych publicznych wydarzeń w mieście. Chiński Nowy Rok łączy tradycyjne rytuały – kult przodków, czerwone dekoracje i symboliczne potrawy – z widowiskowymi festynami na ulicach. Można tu zobaczyć tradycyjne tańce smoka i lwa, usłyszeć rytmiczne bębny i podziwiać fajerwerki. Ulice, zwłaszcza Ongpin, zamieniają się w tętniące życiem centrum kultury, handlu i turystycznych atrakcji, zachowując przy tym duchowy i symboliczny charakter tego wyjątkowego święta.
Tajlandia
W Tajlandii Chiński Nowy Rok ma przede wszystkim charakter kulturowy i nie jest świętem państwowym, a większość firm funkcjonuje normalnie. Najwięcej dzieje się w Bangkoku, w dzielnicy Yaowarat, gdzie ulice wypełniają czerwone lampiony, a w rytmie bębnów tańczą lwy i smoki. Na Phuket odbywają się pokazy muzyki Guzheng, a w historycznym centrum (Phuket Old Town) budynki w stylu sino-portugalskim są pięknie dekorowane. W Chiang Mai centrum obchodów stanowi targ Warorot, pełen lampionów, tańców i lokalnych przysmaków, natomiast w Hat Yai uroczystości łączą elementy kultury tajskiej, chińskiej i malajskiej.
